Wiersz #22


Kiedy odwrócisz głowę i spojrzysz za okno,
Gdy krople deszczu będą zraszać szybę,
To wyobraź sobie, że każda z nich to morze życia.
Gdy błyskawica przetnie grzmot nieba,
To wyobraź sobie, że to energia naszych sił życia.
Gdy Słońce kroplami światła opadnie na oczy,
To wyobraź sobie, że to uśmiech świata wokół nas.
Gdy okręty chmur dostojnie płyną po nieboskłonie,
To wyobraź sobie, że to żaglowce bezpiecznie witane w porcie.
Gdy pierwsze opadające liście musną powietrze,
To wyobraź sobie, że to smutki i troski właśnie odchodzące.
A wówczas Twój spokój upragniony za Tobą stanie
I ukojenie nerwów w godzinie potrzeby łagodnie przyniesie.

Datowane na wrzesień 2003 r.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: